Baterie

Akumulatory litowo-jonowe z reguły charakteryzują się wysoką gęstością energii i bardzo dużymi prądami rozładowania, co umożliwia zastosowanie ich w urządzeniach o sporym zapotrzebowaniu na moc zasilania, np. robotach mobilnych. Ogniwa i pakiety litowo-polimerowe lepiej nadają się natomiast do urządzeń przenośnych – są produkowane w zróżnicowanych rozmiarach (często oferują zaskakująco małą grubość), mają niższy poziom samorozładowania i niewielką masę.

Bateria magazynuje energię w postaci chemicznej, dzięki czemu może dłużej oddawać zgromadzony ładunek, nie umożliwia natomiast ponownego ładowania (jak ma to miejsce w przypadku akumulatorów). Kondensatory działają natomiast na zasadzie wytwarzania pola elektrycznego pomiędzy okładkami, co pozwala na bardzo szybkie ładowanie i rozładowanie, jednak ilość energii jest nieporównanie mniejsza, niż w przypadku nawet niewielkiej baterii.

Elektrolit zawarty w bateriach jest substancją dość silnie żrącą, dlatego z łatwością może uszkodzić blaszki i sprężynki dociskowe, pełniące rolę styków w koszykach na baterie, a w niektórych przypadkach – dostając się w głąb obudowy urządzenia – doprowadzić do korozji innych elementów (np. ścieżek na pobliskiej płytce drukowanej). Kontakt ze skórą, a tym bardziej z oczami, może spowodować silne podrażnienie i uszkodzenie tkanek, dlatego z bateriami oraz „zalanym” przez nie urządzeniem należy zawsze obchodzić się bardzo ostrożnie.

Długotrwałe obciążenie baterii (lub pozostawienie jej w nieużywanym urządzeniu na długi czas) powoduje wytwarzanie niewielkich ilości gazów, będących produktem reakcji chemicznej, zachodzącej wewnątrz takiego źródła energii. Zbyt duża ilość gazów powoduje wzrost ciśnienia, który w skrajnym przypadku może rozszczelnić baterię. Zjawisko takie jest też widoczne w przypadku akumulatorów, obecnych np. w urządzeniach mobilnych, a odpowiada za nie intensywne przeciążenie akumulatora oraz praca w zbyt wysokiej temperaturze.

Niewielkie, konwencjonalne zegarki (ręczne oraz biurkowe) korzystają zwykle z baterii guzikowych (pastylkowych), np. alkalicznych lub litowych. Większe urządzenia (budziki, zegary ścienne, etc.) są zasilane przeważnie za pomocą „paluszków” R6 lub LR6.

Bateria staje się nieużyteczna w trzech wypadkach: gdy jej napięcie spadnie poniżej pewnej wartości minimalnej (np. 0,9..1,0 V dla „paluszków” alkalicznych LR6), gdy jej obudowa wykazuje deformację (jest „spuchnięta”, uszkodzona mechanicznie, etc.), bądź widoczny jest wyciek elektrolitu (białawy nalot w pobliżu jednego z biegunów).

W przypadku popularnych, 3-woltowych baterii litowych (np. CR2032) jako napięcie progowe (oznaczające całkowite rozładowanie) przyjmuje się wartość około 2,0 V – należy pamiętać, że punkt ten może być osiągnięty po różnym czasie pracy urządzenia, zależnym od rodzaju obciążenia.