Rezonatory kwarcowe to pasywne elementy, których głównym zastosowaniem jest dostarczanie sygnału taktującego o ściśle określonej częstotliwości, niezbędnego do poprawnej pracy systemów opartych na mikrokontrolerach, procesorach sygnałowych i aplikacyjnych, koprocesorach graficznych, transceiverach radiowych, cyfrowych układach audio i wielu innych. Stabilna częstotliwość odniesienia jest także podstawowym warunkiem właściwego funkcjonowania urządzeń wykorzystujących np. standardowe porty szeregowe (RS232, RS485, etc.), interfejsy USB, Ethernet, precyzyjne przetworniki ADC i DAC, etc.
Podstawowym parametrem każdego rezonatora jest zatem jego częstotliwość nominalna. Istotna jest także stabilność częstotliwości (wyrażona najczęściej w ppm/oC, czyli częściach na milion odniesionych do temperatury), pojemność obciążenia (ważna dla właściwego doboru współpracujących kondensatorów ceramicznych) i – rzecz jasna – rodzaj obudowy. Popularne „kwarce” THT występują w obudowach HC49 (wysokich lub niskich, mających także swój odpowiednik w wersji SMD). Silnie zminiaturyzowane urządzenia korzystają natomiast z kompaktowych rezonatorów w prostokątnych obudowach, przeznaczonych do montażu przewlekanego, o wymiarach np. 3,2 x 5,5 mm.