Termistory są odmianą rezystorów, wykonywaną jednak z innych rodzajów materiału (tlenków metali). Ich cechą charakterystyczną – jak sama nazwa wskazuje – jest silna zależność rezystancji od temperatury, choć zależność ta może wykazywać jedną z dwóch monotoniczności: rosnącą lub malejącą w funkcji temperatury.
Termistory NTC mają ujemny temperaturowy współczynnik rezystancji co oznacza, że wraz ze wzrostem temperatury ich opór elektryczny maleje. Elementy te są szeroko wykorzystywane jako najprostsze czujniki termiczne, o dużej czułości, ale także bardzo silnej nieliniowości. Z tego też względu zastosowanie ich do konstrukcji termometrów elektronicznych, termostatów itp. wymaga linearyzacji – precyzyjnej, dokonywanej zwykle przez oprogramowanie mikrokontrolera, bądź zgrubnej - za pomocą odpowiednich rozwiązań sprzętowych (najczęściej stosowany jest dodatkowy obwód analogowy w postaci równoległego rezystora).
Termistory PTC w temperaturze pokojowej mają natomiast niską rezystancję, która szybko rośnie wraz ze wzrostem temperatury. Taka charakterystyka pracy jest powszechnie wykorzystywana do budowy prostych, skutecznych i niezawodnych zabezpieczeń przeciwprzeciążeniowych. Termistor włącza się szeregowo do chronionego obwodu. Znaczny wzrost natężenia prądu obciążenia powoduje zwiększenie rezystancji, co automatycznie ogranicza prąd do bezpiecznej wartości.